Ýsimleri ve künyeleri

[kral]

Peygamber efendimizin en çok söylenilen ismi “Muhammed”dir. Bu isim, Kur’ân-ý kerîm’de Âl-i Ýmrân sûresi 144. âyette, Ahzab sûresi 40. âyette, Fetih sûresi 29. âyette ve Muhammed sûresi 22. âyetinde olmak üzere dört defâ geçmektedir. Saf sûresi 6. âyetinde ise Îsâ aleyhisselâmýn ümmetine Ahmed ismiyle haber verdiði bildirilmektedir. Kur’ân-ý kerîm’de Muhammed ve Ahmed isminden baþka, Resûl, Nebî, Þâhid, Beþîr, Nezîr, Mübeþþir, Münzîr, Dâ’i-i ilallah, Sirâcen Münîr, Raûf, Rahîm, Musaddýk, Müzekkir, Müdessir, Abdullah, Kerîm, Hak, Mübîn, Nûr, Hâtemün-Nebiyyîn, Rahmet, Ni’met, Hâdi, Tâhâ, Yâsîn... diye anýlmýþtýr. Bundan baþka yine bâzýlarý Kur’ân-ý kerîm’de ve bâzýlarý da hadîs-i þerîflerde bir kýsmý da daha önceki peygamberlere gönderilen mukaddes kitaplarda geçmiþtir. Daha önceki peygamberlere indirilen kitaplarda geçen isimlerin çoðu, sýfat olup, mecâzen isim sayýlan kelimelerdendir. Bunlardan bâzýlarý da þöyledir. Dahûk, Hamyata, Ahid, Paraklit, Mazmaz, Müþaffah, Münhamennâ, Muhtar, Rûhûl-Hak, Mukimüssünneh, Mukaddes, Hýrz-ul-Ümmiyyîn, Mâlum... Peygamberimizin ismi Ýncîl’de “Ahmed” (Paraklit), Tevrât’ta ise “Münhamenna” olarak geçmiþ olup, Süryanicede Muhammed ismi karþýlýðýdýr. Ýncîl’de Peygamberimizin geleceði müjdelenip Paraklit kelimesiyle de ifâde edilmiþtir ki, Ahmed ve Muhammed mânâsýnadýr. Ýncîl tahrif edilince bu kelimeler kasten deðiþtirilmiþtir.

Peygamberimizin hadîs-i þerîflerinde ise Mâhi, Hâþir, Âkýb, Mükaffi, Nebüyyür-rahme, Nebiyyüt-Tevbe, Nebüyy-ü Melâhim, Kattâl, Mütevekkil, Fâtih, Hâtem, Mustafa, Ümmî, Kusem (her hayrý kendinde toplayan) isimleri geçmektedir. Bir hadîs-i þerîfte Sevgili Peygamberimiz; “Bana mahsus beþ isim vardýr: “Ben Muhammed’im. Ben Ahmed’im, ben Mâhi’yim ki, Allah benimle küfrü yok eder. Ben, Hâþir’im ki halk, kýyâmet günü benim izimce haþrolunacaktýr. Ben, Âkýb’ým ki benden sonra peygamber yoktur.” buyurdu.

Peygamberimizin hazret-i Hadîce’den doðan ve küçük yaþta vefât eden oðlu Kâsým’dan dolayý kendisine Ebü’l-Kâsým künyesi verilmiþtir. Yine peygamberliðinden önce O’ndaki doðruluk, îtimâd, emîn, güvenilir olmasý gibi sayýlamayacak kadar üstün meziyetlerden dolayý Kureyþ kabîlesi ona “El-Emîn” ismini vermiþtir.