ÝMAN ÝLE AMEL ARASINDAKÝ MÜNASEBET
Bir müslüman, dinin hükümlerini inkâr etmedikçe ve kalbinde iman bulunduðu sürcce ibadet yapmasa bile dinden çýkmaz, kafir olmaz, yine müslümandýr. Ancak, Allah'ýn emri olan ibadet görevlerini yerine getirmediði için günah iþlemiþ ve cezayý hak ctmiþ olur. Ýbadetler, imanýn olgunlaþmasýný ve güçlenmesini saðlar. Ahirette cezadan kurtulmamýza ve cennet nimcilerinc kavuþmamýza vesile olur. Sade bir imanla yetinip ibadetleri terketmek imanýn zayýflamasýna ve iman nurunun sönmesine sebep olur.
Bunu bir misâl ile açýklayalým:
Ýman, açýkta yanan bir lambaya benzer. Lambanýn sönmemesi için cam fanus ile korunmasý gerekir. Eðer bu þekilde korunmaz, açýkta yanmaya devam ederse hafif bir rüzgârýn etkisi ile sönebilir. Ýman da, kalbimizde yanan bir ýþýktýr. Koruyucusu ibadetlerdir. Namaz, oruç ve diðer ibadetleri yapmakla hem Allah'a karþý borçlu olduðumuz görevleri yerine getirmiþ, hem de imanýmýzý korumuþ oluruz.
Ýbadetler yapýlmadýðý takdirde, Ýman ýþýðý açýkta yanan lamba gibi korumasýz kalýr. Günün birinde sönebilir. Ýmanýn yok olmasý, müs: lümanýn en kýymetli varlýðý olan cennetin anahtarýný kaybetmesi demektir. Bu sebeple ibadetlerin, imanýmýzýn korunmasýnda ve cennette sonsuz hayata kavuþmamýzda çok önemli yeri vardýr.
: ÝMAN ÝLE AMEL ARASINDAKÝ MÜNASEBET ( 910 )